ปกติแล้ว ตัวดิฉันเอง ชอบนักเรื่องละเม็งละคร โดยเฉพาะสิ่งบันเทิงสด อย่างคอนเสิร์ต หรือละครเวที

เพราะสิ่งที่คุณจะได้จากการดูละครเวที หรือ สิ่งบันเทิงสดๆทุกแขนงคือ พลังงานที่แผ่ออกมาของนักแสดง และถ้ายิ่งมันสนุก มันคือ Vibe(บรรยากาศ) ที่ฟินสุดยอดมาก

ซึ่งของสด ฝ่ายผลิตงานก็ต้องลงแรงทำและลงเงินมากมาย ส่วนคนดูก็ต้องลงทั้งเงินและแรงกายในการถ่อมาดูเช่นกัน

เปิดทีวีดูคอนเสิร์ตหรือละครเวที ให้ตายเถอะ ยังไงก็ไม่เหมือนดูสด

แต่ของสดก็มีข้อจำกัด อย่างละครเวที ไม่สามารถซูมได้ ไม่สามารถเทคได้ ไม่สามารถเห็นรายละเอียดการแสดงออกทางสีหน้าของนักแสดงได้ ไม่สามารถตัดสลับได้ และตัดต่อไม่ได้

เพราะฉะนั้น จะทำละครเวทีให้สนุกและฟิน มันต้องเป๊ะมาก และใช่ค่ะ มันยากมาก

ซึ่งถ้าทำได้ มันจะได้ Vibe ที่สนุกและฟินclimax มากๆ เพราะมีคนที่จะอยู่ตรงนั้น ฟินร่วมไปกับคุณหลายคนนัก

ถือเป็น orgasm หมู่

ล่าสุด เพิ่งได้ไปดูละครเวทีที่ทำได้แบบนั้นมา นั่นคือ

บุปผาราตรี เกือบจะมิวสิคัล

มันเล่นที่สยาม พิฆเนศ สยามสแควร์ 1 ชั้น 7 ย่านวัยรุ่นสุดขีด เรียกว่าบันเทิงตั้งแต่ละครยังไม่เริ่มละ เพราะได้เหตุผลในการไปสยาม

เรื่องนี้เคยทำเป็นหนังมาก่อน เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว

ฉันไปดูที่โรงและจำได้ว่าสนุกเป็นบ้า เป็นหนังผีที่ตลกและโรแมนติก ซึ่งตลกจริงและน่ากลัวจริง เพราะทีมคนทำเรื่องนั้น ทำได้ดีเหลือเกิน

เพราะฉะนั้นเมื่อเรื่องนี้ได้เอามาทำเป็นละครเวที พูดเลยว่าแอบคิดว่าจะสนุกได้เท่านั้นหรือเปล่านะ

นั่นคือความคิดก่อนไปดูละคร

เรื่องนี้มีความยาว 1 ชั่วโมง 45 นาทีโดยประมาณ

โดยมีเรื่องว่า มีอพาตเมนต์ ชื่อออสการ์ มีคนหลากประเภทอาศัยอยู่ เจ้าของคือ เจ๊สี่ มีผีในอพาตเมนต์นี้

และพระเอกของเราเป็นนักเขียนที่เพิ่งย้ายเข้าไปใหม่

ช่วงแรกนั้น เป็นช่วงintroduction เป็นช่วงวอร์ม ทั้งตัวนักแสดงเอง และคนดู

โดยช่วงแรกอาจจะต้องใช้สมองเสพเรื่องนี้

แต่เพียงไม่นาน เมื่อเข้าสู่การที่มีผีมาในเรื่อง ยอมรับว่าตัวเองเปลี่ยนมาเสพเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกล้วนๆฮา ตกใจ ขำ หลอนและซึ้งไปกับตัวละครได้

นั่นเป็นเพราะ ‘จังหวะ’ ดีมาก เรื่องนี้เป็น comedy และหนังผีในตัว เพราะฉะนั้น จังหวะต้องเป๊ะมากกกกกกกก ไม่งั้นมุกที่ชงมาจะเซ็งทันที และการตกใจก็ต้องใช้จังหวะ

ซึ่งไม่ใช่แค่ทีมนักแสดงที่คุมจังหวะได้ดี ทีมแสง สี เสียง ก็ทำได้พอดีเหลือเกิน ทำให้การดูเรื่องนี้รู้สึกสนุกและมันมาก

ชมจากใจ การทำให้จังหวะมันพอดีนี้ มันยากโคตรๆ

คอนเฟิร์มได้จากคุณป้าที่นั่งข้างๆเบอร์ P24 ตัวดิฉันนั่ง P25

ป้าแกสนุกอย่างถึงที่สุด ที่รู้เพราะป้าแกหัวเราะไป คอมเม้นท์ไป เช่น ‘เจ๊สี่ตลกมาก ฮ่าฮ่าฮ่า’ พร้อมตบมือชอบใจ หรือ ‘นางเอกร้องดีจริงๆ’ หรือพระเอกเล่นดีๆๆ หรือกระทั่งช่วงซึ้ง ฉันแอบเห็นแกถอดแว่นเช็ดน้ำตา

ซึ่งพอละครจบ ป้าแกยิ้มอย่างมีความสุขมาก ซึ่งตัวฉันเองเชื่อว่า มันคุ้มเหลือเกินกับความสุขที่ได้รับตลอด 1 ชม. 45 นาทีนี้

เชื่อว่าป้าเป็นญาตินักแสดง และยิ่งเชื่อเข้าไปอีกว่าป้าไม่รู้จักแดน วรเวช หรือ หนูนา หนึ่งธิดา หรือคุณไก่ เดอะวอยซ์ ที่เล่นเป็นเจ๊สี่

เพราะฉะนั้นคำชมจากป้าข้างๆ นั่นคือการชมผีมือจริงๆแน่นอน

ดิฉันเองก็เห็นด้วยกับป้าเขาเหมือนกัน

ถ้าว่างไป ขอแนะนำให้ไปดูเหอะ สนุก คุ้มกับอารมณ์ดีดี บรรยากาศดีดี ที่คุณจะได้รับ

ไปละ บาย