โรจน์ คนเข็นของ

คลองถม เป็นย่านการค้าขายส่งอุปกรณ์อิเล็คโทรนิคส์ และอะไหล่ต่างๆ ซึ่งมีทั้งร้านค้าและแผงลอย

โดยร้านค้าต่างๆก็จะขายสินค้าหน้าร้าน และสต็อคสินค้าในร้านตัวเอง หรือมีโกดังแยกต่างๆหากใกล้ๆกัน

แต่  ถ้าเป็นแผงลอย พวกเขาก็จะมาตั้งร้านและเก็บร้านทุกวัน โดยสินค้าต่างๆ เขาจะเช่าพื้นที่เก็บสินค้าเอาไว้ในละแวกใกล้ที่เดินถึง

ซึ่งการเก็บสินค้าของแผงลอยนี้ มันทำให้ทุกเช้าเขาต้องเข็นของออกมาจากที่เก็บ ต้องตั้งแผงและเก็บทุกวัน ถือเป็นการที่หนักเหมือนกัน เลยทำให้เกิดอาชีพขึ้น เรียกว่าอาชีพคนเข็นของ โดยคนเหล่านี้ จะขายแรงงาน แต่เป็น Freelance นะ  หลักๆคือรับเข็นของให้เจ้าของแผงลอย และบางทีแผงลอยที่ตังค์เยอะหน่อยและขี้เกียจก็จะเรียกใช้คนเหล่านี้ตั้งแผงให้เลย

นอกจากการเข็นของ และตั้งแผงที่จะมีงานจริงๆคือแค่ช่วงเช้าและตอนเย็น ระหว่างวันที่ว่าง คนเข็นของก็จะรับจ้างทั่วไป เช่น ซื้อข้าว เอาขยะไปเท ซ่อมเล็กๆน้อยๆ เป็นคนงานรายวัน จนถึงพนักงานขายรายวัน ในกรณีที่พนักงานประจำลาและหาคนไม่ได้จริงๆ รวมถึงบางคนที่เป็นที่รู้จักและวางใจ เจ้าของแผงหรือเจ้าของร้านบางคนถึงกับให้ไปรับลูกที่โรงเรียน

เพราะฉะนั้น คนเหล่านี้จะ Multitask มาก และคุณสมบัติพิเศษที่คนเข็นของเหล่านี้ต้องมีคือ ความไว้ใจได้ เพราะคนเหล่านี้จะรู้หมดว่า เราเก็บสินค้าที่ไหน เราขายอะไร ราคาเท่าไหร่ หรือเราฝากลูกให้คนเหล่านี้ไปรับถึงที่โรงเรียน

และคนเข็นของคนดังที่สุดที่ทุกคนในแถวนั้นรู้จัก คือ โรจน์ หรือไอ้โรจน์ของทุกคน โดยเฉพาะของเจ๊หมวยเจ้าของแผงหนังโป๊ เพราะเวลาเจ๊เรียกหาโรจน์ เจ๊ไม่ต้องเสียเวลามองหาเลย แต่ใช้วิธีแผดเสียงเรียก ว่า’ไอ้โรจน์!!!!!!!!!!!!’ เรียกสัก 3 -4 รอบ จนคอขึ้นเอ็น

อย่างกับพระสังข์เรียกเนื้อ เรียกปลา

เพราะผ่านไปเพียงอึดใจ จู่ๆ โรจน์จะโผล่มาเอง

โรจน์ที่เป็นชายวันกลางคน เตี้ยๆไม่เกิน 160 ซม. ตัวดำ  มีหนวดเคราครึ้ม และสักเต็มตัว จนถึงหน้า ซึ่งดิฉันสังเกตุลายสัก ที่ดูเผินๆไม่อ่านตาม  โรจน์จะได้ look โหดเหี้ยม bad boyมาก

แต่ถ้าอ่านตาม อาจจูนเอ๊าท์ จำได้ว่าครั้งแรกดิฉันอ่านรอยสักมัน ก็อยากแก้ copy มาก แต่ก็ไม่กล้าบอกมันค่ะ

ตัวอย่างรอยสัก  ‘ชีวิตไม่ดิ้นก็สิ้นต่อไป’ ห่า โรจน์ มึงสลับคำว่า ดิ้น กับ สิ้น ด้วย

                    ‘วิธีลูกพู้ชาย’ อ่านออกเสียงในใจแล้วดิฉันกลั้นขำตัวสั่น

และโรจน์เป็นคนรักในหลวงรัชกาลที่ 9 มาก  (ใครจะไม่รักท่านล่ะ)

ช่วงปี 59 โรจน์ ก็สักเพื่อท่านเหมือนกัน

อย่าง ‘ฉันรักราชกาลที่ 9’

และมันเนี่ยแหละที่เป็นเจ้าของรอยสัก   ‘ขอเป็นฉลองพระบาททุกชาดไป’ ….มึงจะขอเป็นรองเท้าเพื่อ…..

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ดิฉันนับถือความจงรักภักดีของมันนะ เพราะมันเคยต่อยคนที่ด่าในหลวงรัชกาลที่ 9 จนฟันหักมาแล้ว

เพราะในย่านคลองถม คนจะหลากหลายมาก มาจากหลายที่ เพราะฉะนั้น ต่างคนต่างความคิด บางทีคิดดังไปหน่อย จนไปกระทบกระทั่งกัน

            แต่พูดเลยที่ไอ้โรจน์ต่อยคนฟันหักวันนั้น คนแถวนั้นได้ร่วมกันช่วยโรจน์สุดขีด ทั้งข้าวน้ำในห้องขัง รวมถึงเงินประกันตัว และค่าปรับทั้งหมด เรียกได้ใจคนแถวนั้นมาก

สำหรับตัวดิฉันก็เคยใช้บริการให้โรจน์ไปเก็บเงินลูกค้าเหมือนกัน ในกรณีที่พนักงานของดิฉันลางาน ถือว่าไว้ใจโรจน์ได้เหมือนกัน ครั้งแรกที่ใช้โรจน์คือดิฉันไม่มีพนักงานเก็บเงินลูกค้าจริงๆ    พนักงานพร้อมใจกันลาจนดิฉันไปถามเจ๊หมวยว่ามีลูกน้องว่างไหม

เจ๊บอกใช้ไอ้โรจน์สิ เจ๊ใช้บ่อยไป อะไรมันก็ทำ ไว้ใจมันได้

‘จริงหรือเจ๊ …ใช้เก็บเงินสดนะ’ ฉันถาม (เงินที่เก็บ เกินครึ่งแสน)

‘เอออออ ใช้มันเหอะ ถ้ามันเบี้ยว เดี๋ยวเจ๊ใช้ให้เอง’ เจ๊บอกอย่างอารมณ์ดี และเจ๊หมายความตามนั้นจริงๆ

เจ๊ถามต่อ ‘เอาเมื่อไหร่’

ฉันตอบ ‘วันนี้อ่ะเจ๊’ ยังไม่ทันขาดคำ เจ๊หมวยแผดเสียง

‘ไอ้โรจน์!!!!!!!!!!!’ เจ๊เรียกไอ้โรจน์ให้ทันที ดิฉันสะดุ้งเกือบกรี๊ด เจ๊แม่ง

และวันนั้น เป็นที่ได้ใกล้ชิดโรจน์จริงๆจังๆ เป็นครั้งแรก ยอมรับว่า เออ โรจน์มึง เหมาะกับการเก็บตังค์เหมือนกันนะ เพราะถึงโรจน์จะไหว้คนปลกๆ และยิ้มแย้มอยู่เสมอก็ตาม แต่หน้าตามันเหี้ยมเกรียม โดยเฉพาะแววตามันเอาจริงมากๆ

ฉันเป็นลูกหนี้ เจอมันก็จ่ายวะ

ซึ่งงานแรกระหว่างอิฉันกับโรจน์ผ่านไปด้วยดี ลูกค้าที่เก็บเงินยากมากของดิฉันเจ้านี้ ได้จ่ายผ่านโรจน์ด้วยเงินสดทันที และโรจน์รีบเอาเงินสดมาให้ดิฉันทันทีเหมือนกัน

เจ๊หมวยแอบกระซิบว่า บางครั้งถ้าเงินถึง มันตีให้ด้วย

และนั่นเป็นเหตุผลที่มันโดนตำรวจจับบ่อย รวมถึงเวลาตำรวจลงแผงของที่ผิดกฎหมายแถวนั้น ก็ไอ้โรจน์นี่แหละที่ขึ้นรถตำรวจ แล้วเจ้าของแผงก็ค่อยไปไถ่ตัวมัน

ซึ่งนอกจากดิฉัน แถวนั้นก็เคยใช้บริการกันทั้งนั้น อย่างเฮียเม้ง ก็เคยใช้ไปรับลูกสาว ‘น้องนุ้ก’ วัยประถม โรงเรียนคอนแวนต์ชื่อดังย่านบางรัก เพราะตอนนั้นวันที่ 16 พอดี ลูกน้องเดินหวยแกกลับบ้านที่ต่างจังหวัด แกเลยต้องเดินเอง

ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่โรจน์ทำงานไม่สำเร็จเพราะหัวเด็ดตีนขาด  ครูและซิสเตอร์ที่โรงเรียนก็ไม่ยอมให้น้องนุ้กไปกับโรจน์  แม้ว่าจะมีการโทรมาหาเฮียเม้ง และเฮียยืนยันว่าให้น้องนุ้กไปกับโรจน์ได้ ส่วนโรจน์ก็ยืนยันจะจูงน้องนุ้กไปให้ได้เหมือนกัน

จนสุดท้าย ครูคงไม่ไว้ใจจริงจังเลยแจ้งตำรวจกันวุ่นวายมาก

—————–

โดยปกติแล้ว เราจะเห็นโรจน์เกือบทุกวัน แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าโรจน์เป็นคนที่ไหน พื้นเพเป็นอย่างไร อายุเท่าไหร่  มีเมียหรือยัง ทำอาชีพอะไร ฯลฯ รู้แต่ว่านอนอยู่ในแฟลตแถวนั้น และรู้ว่าเคยติดคุกมาก่อน แต่เราก็ไม่รู้ว่าเป็นคดีอะไรเช่นกัน

และอีกสิ่งหนึ่งที่รู้คือ โรจน์ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แต่แทงบอลหนักมาก  และเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์เกม ซึ่งถ้าเราอยากเสียเงิน ให้แทงตามโรจน์ ซึ่งกว่า 70% ของเงินที่หาได้ของโรจน์ กลายเป็นค่าบำรุงสนามหญ้าต่างๆของทีมที่แทง

ถือว่า เป็นเงินที่เยอะ เพราะรายได้โรจน์จากที่คำนวนเองด้วยการสังเกตุ(หรือเสือกนั่นเองค่ะ) ดิฉันก็เอาไปเม้าท์กับเจ๊หมวย เจ๊แกคิดคร่าวๆจากเงินเข็นของ ตั้งแผง รวมถึงงานจิปาถะต่างๆที่จำ เดือนๆหนึ่งอย่างต่ำต้องมีเกือบ 30,000 บาท

ยิ่งถ้าเป็นช่วงบอลโลก หรือบอลยูโร โรจน์จะมีอาชีพเป็นคนทวงหนี้ให้เฮียเม้งด้วย ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น รายได้เกือบ 50,000 บาทเลยทีเดียว รายได้แบบนี้ ตั้งตัวได้ไม่ยากเลยใช่ไหมคะ แต่เพราะรักการเชียร์บอล โรจน์จึงยังเป็นไอ้โรจน์ของคนย่านนั้นอยู่เรื่อยไป

ซึ่งก็ดูโรจน์ไม่ได้เดือนร้อนและมีความสุขดี ทุกวันนี้เวลาดิฉันไปคลองถม ยังเห็นโรจน์อยู่ ยิ้มแย้มเหมือนเดิม

นี่คือเรื่องของคนแถวบ้านของฉันอีกคนหนึ่ง

มีอีกหลายคน วันหลังจะมาเล่าให้ฟังอีก

ปล.ถ้าไปแถวคลองถมแล้วเจอคนลักษณะตามที่เล่า เรียกโรจน์ก็ไม่หันนะคะ เพราะ ‘โรจน์’ เป็นนามสมมติ

แต่เรื่องน่ะจริงค่ะ

ไปละ บาย