memory

memory

คนเปลี่ยน การไหว้ตรุษจีนก็เริ่มเปลี่ยน

สวัสดีคุณผู้อ่านทุกท่าน  ปีใหม่ พ.ศ. 2569 มานี้ ยังไม่ได้สวัสดีพวกคุณเลย จึงขอถือโอกาสสวัสดีปีใหม่ ขอถือเป็นปีใหม่แบบจีนแล้วกันค่ะ มันจะได้ไม่รู้สึกเลตเท่าไหร่ เพราะถ้านับตามปีใหม่สากลที่นับวันตามสุริยคติ มันเลตมาเดือนกว่าแล้ว สายไปค่ะ หน้าหมา แต่ถ้านับตามจันทรคติ จะมีประเพณีวันสิ้นปี-ขึ้นปีใหม่ตามแบบจีนค่ะ คือ ‘ตรุษจีน’ นั่นเอง ซึ่งจะเป็นวันขึ้นปีใหม่กันในวันที่ 17 […]

memory

โดนจี้หน้าบ้าน

สัก 10ปีที่แล้ว ตอนที่ยังสาวกว่านี้(คำนี้เป็นคำนี้เขียนแล้วเขินตัวเองเหมือนกัน แต่10 ปีที่แล้ว ก็ใช้คำว่า “เด็ก”ไม่เหมาะเหมือนกัน มันคือความเจ็บปวด โดยเฉพาะเวลากรอกข้อมูลใดใดก็ตาม แล้วการหาปีเกิด มันคือการไถหน้าจอที่ยาวมาก ตัวเลขหมุนติ้วอย่างกับตัวเลขตอนเติมน้ำมัน ฮ่าลาก)   ฉันเองได้เกิดดวงตาเห็นธรรม เห็นว่า ย่านคลองถมที่เคยอยู่มาตั้งแต่เด็ก เริ่มไม่ค่อยปลอดภัยในเวลากลางคืน  เพราะในย่านนี้ที่ฉันคุ้นเคยมานานแสนนาน  ยามค่ำคืนเป็นย่านที่น่าเดินเหมือนกัน คือทุกอย่างเงียบหมด

memory

ว่าด้วยความรัก

ความรักเป็นที่สวยงาม ชื่นใจ และเหนือสิ่งอื่นใด ความรักคือสิ่งที่ทรงพลังที่สุดด้วยอำนาจของมัน มันทำให้โลกนี้สวยงาม ควรค่าแก่การมีชีวิตอยู่ทำให้คนที่ขี้เกียจที่สุดโลก ลุกขึ้นมาทำงานทำให้คนขี้ขลาดที่สุด ลุกขึ้นมาต่อสู้ทำให้คนหยาบช้าที่สุด อ่อนโยนขึ้นทำให้คนที่เห็นแก่ตัวที่สุด รู้จักแบ่งปันทำให้คนที่อำมหิตอย่างร้ายกาจ กลับกลายเป็นผู้มีเปี่ยมด้วยเมตตาเพื่อสิ่งที่รัก คนที่มีความรักทำได้ทุกอย่างและการทำเพื่อสิ่งที่รักเหล่านี้ มันคือการขับเคลื่อนโลกใบนี้ให้หมุนไปด้วยความสวยงามและเมื่อเรารัก เราก็จะหวงและห่วง ปกป้อง อุ้มชูสิ่งที่รักเพราะสิ่งที่รัก คือความสุขของเรานี่คือสิ่งที่ควรจะเป็นของความรักมันควรจะอบอุ่นใจเมื่อนึกถึง ดีใจที่ได้อยู่กับสิ่งที่รัก สุขใจที่ได้ขลุกตัวทั้งวันกับกิจกรรมที่ชอบ ลิงโลดที่ได้เจอคนที่รัก

memory

ความรักจงเจริญ

ความรัก คืออะไร คำถามนี้ถูกถามมาหลายพันปีแล้วตั้งแต่มีมนุษยชาติเกิดขึ้น ความรัก เป็นสิ่งพิเศษ มันคือ  ความใส่ใจ ความคำนึงถึง ความผูกพัน และอื่นๆอีกมากมายที่หมายถึงความคิดและรู้สึกที่ดีต่ออีกคนหนึ่ง อีกตัวหนึ่ง หรืออีกสิ่งหนึ่ง ซึ่งความรู้สึกที่ดีนี้ บางครั้งก็ล้นออกมาจากใจ และนำไปสู่การสร้างสรรค์ และการกระทำ โลกเรามีหลักฐานแห่งความรักมากมาย มันอยู่รอบตัวเรา อย่างเช่น  อาหารที่แม่เราทำให้กิน

memory

บุปผาราตรี เกือบจะมิวสิคัล

ปกติแล้ว ตัวดิฉันเอง ชอบนักเรื่องละเม็งละคร โดยเฉพาะสิ่งบันเทิงสด อย่างคอนเสิร์ต หรือละครเวที เพราะสิ่งที่คุณจะได้จากการดูละครเวที หรือ สิ่งบันเทิงสดๆทุกแขนงคือ พลังงานที่แผ่ออกมาของนักแสดง และถ้ายิ่งมันสนุก มันคือ Vibe(บรรยากาศ) ที่ฟินสุดยอดมาก ซึ่งของสด ฝ่ายผลิตงานก็ต้องลงแรงทำและลงเงินมากมาย ส่วนคนดูก็ต้องลงทั้งเงินและแรงกายในการถ่อมาดูเช่นกัน เปิดทีวีดูคอนเสิร์ตหรือละครเวที ให้ตายเถอะ ยังไงก็ไม่เหมือนดูสด

memory

แม่ฉันเอง ตัวเปรี้ยวไต้หวันเมื่อ 40 ปีที่แล้ว

อ่ะ อีก 2-3 วัน ฉันจะไปไต้หวัน ก็หาข้อมูลไปตามเรื่อง ไม่พ้นซีเหมินติ่ง จิ่วเฟิน กู้กง ฯลฯ แต่ก็นึกขึ้นมาได้ หม่าม้าเราก็จบไต้หวันนี่หว่า ถึงจะ 40 ปีมาแล้วก็ตาม หม่าม้าเราเป็นนักเรียนไต้หวันยุคแรกๆ เพราะตอนนั้น ถ้าเดิ้นสุดก็จะไปอเมริกา ยุโรป ถ้ารองลงมาก็ปีนัง

memory

การสั่งสอน

30 ปีที่แล้ว สถานที่คือกรุงเทพมหานคร ย่านชาวจีน เวลาประมาณ 19.00 น. ฟ้ามืด ห้องน้ำเป็นระบบชักโครก สีเบจ ฝักบัวเสีย น้ำที่อาบจึงออกมาจากสายยางโดยตรง ห้องน้ำคับแคบ ขนาด2 คูณ 2 เท่านั้น พื้นกระเบื้องที่ หลอดไฟสีส้ม ทำให้ทั้งห้องน้ำเป็นสีส้มไปหมด

Scroll to Top