ดิฉันอยู่ WFH และdo everything from home มาหลายวันละ และระหว่างการอยู่บ้าน ดิฉันก็หาอะไรทำเรื่อยเปื่อยนอกเหนือไปจากทำงานทำการ เพราะการอยู่บ้าน เท่ากับเราจะมีเวลาเหลือเฟือ เพราะเราประหยัดเวลาไปหลายกิจกรรม เช่นการเดินทาง การไปซื้อของ การไปร้านอาหาร ฯลฯ

ซึ่งพอลองคำนวนดูแล้ว มันเป็นเวลาที่มากมายนัก เกือบ 4-5 ชั่วโมงต่อวัน โดยก่อนที่จะมีการQuarantine แบบนี้ เราจะโหยหาเวลามากอย่างมาก อยากจะว่างจังเลย แต่พอมันเยอะเกินแบบนี้ คิดเลย ชั้นรักความยุ่ง ชั้นอยากทำงานเหลือเกิน

แต่ก็นะ เคลียร์งานไปทุกเม็ดละเอียดลอออย่างไร เล่นกับหมา ทำสวน ล้างรถ ทำงานบ้านทุกเม็ดจนบ้านสะอาดจนละเลียพื้นได้อย่าง มันก็จะมีเวลาว่างอยู่ดี

เอาล่ะ ทีงี้ทำไงดีล่ะ สำรวจรอบตัวแล้วก็… ทำหมดแล้วนี่หว่า
งั้นลองมาสำรวจในตัวเรา ร่างกายเราบ้างน่าจะดี (คือคิดจริงนะ เพราะอยู่เฉยไม่ได้) เริ่มตัดผมบนล่าง ตัดเล็บ ขัดเล็บ
ซื้อเครื่องล้างหน้าซึ่งตอนมันสั่น คิดถึงอุปกรณ์อีกอย่างสิ้นดี หึหึ พอกหน้า ขัดผิว

หลังจากสนใจร่างกาย ก็เริ่มสนใจสิ่งที่เข้าสู่ร่างกาย อย่างทำกับข้าว ซื้อของมากิน เรื่อยเปื่อย แม่ง ไม่ได้สิ มันอ้วน

สุดท้าย ก็มาสนใจสิ่งที่ออกจากร่างกาย เอาแบบ soft ละกัน อย่างตด ที่สนใจเพราะหมาที่บ้าน ตดเหม็นมากระดับเอ๊าชวิช (ขอไม่เขียนภาษาอังกฤษ เพราะแอบละเอียดอ่อน)

และตัวดิฉันก็ไม่น้อยหน้า ดูจากคนข้างๆที่ถึงกับลุกขึ้นมากลางดึก วิ่งหนีออกจากห้องนอน และตาค้างจนต้องไปดูซีรีย์ให้หลับอีกรอบ เออเข้าใจ มัน deadly มาก ดิฉันเองก็รู้ตัว

ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า ทำไม เราโอเคกับกลิ่นผายลมของตัวเราเอง และบางครั้งเราsecretly enjoy มันด้วย
นี่ถึงกับไปหาข้อมูล และสามารถสรุปได้ดังนี้

1. เราชินกับมัน
เออ ข้อดีก็เข้าใจได้ เราดมกลิ่นผายลมของเราเองทุกวัน วันละหลายๆครั้ง ตั้งแต่เกิดจนอายุปัจจุบัน แน่นอนเราชิน และความเคยชินทำให้เกิดเป็นสิ่งที่เราคุ้นเคย มี research ถึงกับบอกว่า เวลาไปที่แปลกใหม่ หรือสถานการณ์ที่แตกต่างออกไป กลิ่นผายลมเราเนี่ยที่จะทำให้เราcalm down ลงได้ เพราะเป็นสิ่งที่คุ้นชิน

2. มันคือประสบการณ์ที่แสนจะเป็นด้านบวก
ข้อนี้สำคัญค่ะ
การผายลมคือการเอาของเสียที่เป็นแก๊สของเราออกจากร่างกาย แน่นอน เราจะสบายตัว เพราะฉะนั้นความสบายตัวทำให้เรารู้สึกเป็นบวกอย่างหนักจนถึงกับenjoyกลิ่นผายลมของเราเองได้

แถมไม่ว่ากลิ่นมันจะทำลายล้างแค่ไหน เราก็รับมือกับมันด้วยความเตรียมพร้อม เพราะเรารู้นี่นาว่ามันจะออกมาตอนไหน ดีลได้สบายมากถ้ารู้ตัว

3. ร่างกายของเราบอกตัวเราว่าอย่าไปทนกลิ่นตดคนอื่น
ที่เราไม่โอเคอย่างหนักกับกลิ่นตดคนอื่น ก็เพราะร่างกายบอกเราว่า ‘อย่าดม’ เพราะว่าตดคือของเสียจากร่างกาย มันมีเชื้อโรคและของเสียที่ขับออกมามากมาย ถ้าเป็นของเราเอง ร่างกายเรารู้จักแล้ว ไม่อันตรายกับตัวเรา
แต่ตดคนอื่น อาจมีเชื้อโรคอื่นๆ รวมถึงของเสียที่ไม่โอเคกับร่างกายเราด้วย
ซึ่งเราอาจถึงกับล้มป่วยได้ ร่างกายเราจึงสั่งไม่ให้เราทนได้

ที่สำคัญ ไม่ว่าเราจะทนกลิ่นเหม็นจากตดเราได้มากแค่ไหน แต่เพียงแค่คนอื่นตดเท่านั้น
เราจะหนีทันที
และไม่ว่าเราจะโบ้ยว่ากลิ่นตดของเรา ที่ไม่ว่าจะอยู่ในลิฟท์ ในรถ ในเครื่องบิน หรือที่ไหนๆก็ตามว่าตดนี้เป็นของคนอื่น
มันไม่ค่อยจะเวิร์คนะ เพราะร่างกายคึนเราค่อนข้างจะรู้ว่าตดนี้มาจากไหน
รวมถึง การที่เราแกล้งไอ แกล้งพูดดัง แกล้งฉีกกระดาษเพื่อกลบเสียงตด ก็ไม่เวิร์คอีกเช่นกัน เพราะกลิ่นมันฟ้องค่ะ

เพราะฉะนั้น สุดท้ายนี้ เพื่อเห็นแก่ส่วนรวม ถ้าจะตด จงลุกไปที่อื่น และไปให้แน่ใจว่ามันไกลพอ

ปล. ดิฉันเคยไปทำสังฆทาน และหลวงพี่ที่กวาดลานวัดด้านนอกโบสถ์ ผายลมดังมากคล้ายมีเยื่อ
พระในโบสถ์ที่สวดอยู่ อิมานิ มะยังภันเต …ถึงกับขาดช่วง ตัวสั่นหลังตาลปัตร (ดูออกค่ะว่าขำอยู่)
ไปละ นรกจะกินหัว ล้อพระ
ไปจริงๆละ
ไปละ บาย