ถ้าคุณเป็นคนช่างสังเกตุ คุณจะพบว่า วันๆ คุณจะมีเรื่องหฤหรรษ์เกินจริงมากมาย เช่น คุณจะพบว่า คุณตำรวจหน้าเหี้ยม แอบมีพวงกุญแจเคโรปี๊ ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งความชอบส่วนตัว หรือ เสียดายของๆลูก หรือ เมียให้เอามาติด หรือ เขาจะเข้ากลุ่มลับ สมาคมนิยมเคโระก็เป็นได้

ซึ่งตัวดิฉันเอง ชีวิตจริงก็ไม่ได้จะสังเกตุสังกาเก่งขนาดเป็นเชอล็อคโฮล์มหรอก แต่ว่าอย่างน้อยก็จะสามารถหาเรื่องเหนือจริงมาเล่าให้ฟังได้

และดิฉัน มีถิ่นกำเนิด ถิ่นอาศัย ถิ่นทำงาน หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่อยู่ในที่มีคนพลุกพล่านอย่างหนัก เช่น คลองถม เยาวราช สามย่าน อโศก  LA และอื่นๆอีกมากมาย

ซึ่งคนเหล่านี้ ก็มีทั้งที่ดิฉันรู้จักเขา และไม่รู้จักเขา บางคนก็เป็นศัตรู แบบด่ากันแหลก (ถึงขั้นด่าบุพการี) มาแล้ว แต่ว่าชีวิตของเขาน่าสนใจมาก เลยขอเอามาเล่าให้ฟังกันนะคะ

จึงได้มีโอกาสสังเกตุ ชีวิตคนเหล่านี้มาเล่าให้ฟัง

เริ่มกันดีกว่า กับ

ย่านคลองถม

ที่ออริจินอลจริงๆ คือ ย่านคลังเครื่องมือ เครื่องจักร และของมือสอง บริเวณมันคือแค่บล็อคตึกแถวไม่กี่บล็อคเอง จากถนนเสือป่า ตัดกับถนนเจริญกรุง และ วรจักร ตัดเจริญกรุง โดยมีถนนหลวงปิดท้าย

แต่ไม่รู้ทำไม  หลังๆประมาณ ปี 2010 กว่าๆก็เริ่มแตกตัว งอกออกไปที่จังหวัดต่างๆมากมาย และกลายเป็นนิยามของ สินค้าราคาถูก และก๊อป (ซึ่งงานก๊อปคลองถมนี่ น่าสนใจ วันหลังจะเอามาเล่าให้ฟังอีกที)

แต่ขอไม่บอกว่านะว่า คลองถมที่จังหวัดไหน หรือเขตอะไร เพราะคลองถม มีหลายที่มากๆๆๆๆๆๆ

ผู้ที่ดิฉันไปสังเกตุ หรือ ไปเสือกกับชีวิตของเขา และยังสาวไส้เอามาเล่าให้ฟัง คนแรกคืออออออออ

CEO หนังโป๊

เจ๊หมวย (สรอย)

ในวงเล็บเติมเอง ไม่มีเหตุผลใดใด แต่ชอบค่ะ อย่าผวนนะ และที่สำคัญ ทุกชื่อเป็นชื่อปลอม เดี๋ยวเจ๊มาอ่าน เจ๊จะมากระทืบดิฉันเอาค่ะ  ความหมายนัยตรงด้วย ไม่ใช่นัยประหวัดแต่อย่างใด

เจ๊หมวย มีอาชีพ ขายหนังโป๊ ใช่ค่ะ หนังโป๊ โดยเจ๊แก ตั้งร้านอยู่ตรงข้ามดิฉันเอง ซึ่งแต่ก่อน ตรงข้ามบ้านดิฉันไม่ใช่เจ๊หมวยนะคะ แต่ว่าเป็นเจ๊นกแก้ว (คือไม่รู้จักชื่อหรอก แต่เลี้ยวนกแก้วเกาะบ่า เลยเรียกเจ๊นกแก้ว) เจ๊นกแก้วขายโทรศัพท์ ทุกยี่ห้อ ที่ปลอม เช่น  SHARK, PANACONIC, NATION, SOMY เอาเหอะ แต่ว่านกแก้วแกเป็นคนเงียบ ตามแบบฉบับคนชอบก๊อป (คือส่งเสียงมาก ตำรวจก็ลงมาก)

แต่พอลูกๆเจ๊นกแก้วเรียนจบ (จบดีด้วยนะ และจบจริง ไม่ก๊อป  ลูกชายจบวิศวะม.สามย่าน ลูกสาวจบม.ดังย่านหน้าพระลาน)  ที่เปรี้ยวมากคือ ลูกชายจบแล้วไปทำกรมทรัพย์ทางปัญญา คือดิฉันก็คุยกับแก แกก็อวดลูกให้ฟัง ดิฉันก็คิดในใจ บ้านเจ๊เนี่ยแหละ จะทำผลงานให้ลูกชายแกเป็นอธิบดีได้เลยทีเดียว) แกก็ย้ายไป

เจ๊หมวย เลยมาเซ้งต่อ ซึ่งท่าทางเจ๊หมวยดูเป็นเจ๊ธรรมดาไม่มีพิษมีภัย ซึ่งก็ไม่มีพิษภัยนะ

ดูใจดี เหมือนเจ๊ขายเต้าหู้ในตลาด แบบเรากล้าฝากให้ดูลูก ฝากกระเป๋าให้ถือกันเลยทีเดียว

โดยเจ๊หมวยเป็นผู้เปิดหูเปิดตาดิฉันที่ขณะนั้นวัย 17-18 ปีในเรื่องเพศศึกษาเป็นอย่างมาก เพราะเจ๊แกขายหนังโป๊ แบบเห็นว่ามันเป็นสินค้าชนิดหนึ่ง เป็นของธรรมดา

เริ่มจาก การขาย ต้องมีตัวอย่างให้ดู เจ๊หมวยทำไงคะ เจ๊เอาทีวีจอแบนที่แพงที่สุดในสมัยนั้น มาเปิดหนังโป๊ ด้วยเครื่องเสียงอย่างดี และเปิดตั้งแต่ 8 โมง ยัง 5 โมงเย็น

ผลคือ ขายดีมากกกกกกกกกก คนมุงอย่างกะแจกฟรี แน่สิ ภาพชัด เสียงดี เสียวดี น้ำเดิน เดินมาซื้อกันเป็นตับ

และเรื่องที่เจ๊เอามาเปิดให้ดู พูดเลย เด็ดมาก เช่น คอลเล็คชั้นหนังก๊อป อย่าง โหมรู (ช่วงนั้นโหมโรงดังมาก) คู่กำ (ซึ่งเขาก็กำจริงๆทั้งเรื่อง) นัวเนีย (เป็นนาร์เนียภาคพิศดาร ที่ตอนจบได้กับสิงโต) โปเย โปโลเย ซึ่งเจ๊แกตะโกนการันตีว่า เยกันทั้งเรื่องไม่มีพูดคุย และอื่นๆอีกมากมาย

และ เจ๊แก ไม่เปิดเฉยๆ แกมีกลยุทธมากมาย เช่น สร้างสโลแกนให้ร้านแกว่า บึ้มๆจ้า บึ้มๆ

งง ใช่ไหมล่ะคะ หนังโป๊ เกี่ยวอะไรกับบึ้ม

ดิฉันก็สงสัยอยู่ แต่ก้ไม่นานหรอก เพราะแถวคลองถม พวกตัวเปรี้ยวมีเยอะ

โดยวันหนึ่ง ก็มีลูกค้าวัยรุ่น ขาเดฟ ผมทอง หัวตั้ง  มาถามเจ๊ว่า บึ้มไรแว้

เจ๊ก็หน้านิ่งๆ …ยิ้ม…และ

ตอบว่า “บึ้มให้พวกมึงถามไง” “กล้าถาม แล้วกล้าเข้ามาเลือกมั้ยล่ะ หรืออาย”  ด้วยเดซิเบลตะเบ็งคอขึ้นเอ็น

โห เจ๊หมวย กลยุทธสุดยอด คือดึงความสนใจ แล้วยังกระตุ้นได้ถูกกลุ่มเป้าหมายด้วย

ซึ่งดิฉันจำความรู้สึกตอนนี้ได้ดีว่า ลอบชื่นชมเจ๊ เพราะอีวัยรุ่นกลุ่มนั้น มันแห่เลือกและซื้อไปหอบใหญ่

แถม เจ๊ยังมีกลุ่มเป้าหมายมากมาย ไม่ใช่แค่ ขายชายกลัดมันเท่านั้น เจ๊แกหนังที่มีเนื้อหาสำหรับคนวัยเจริญพันธุ์ทุกรสนิยม

เอาเป็นว่า กลุ่มเป้าหมายเจ๊แกกว้างขนาด ลูกน้องด้วยความไม่รู้มาชวน หม่าม้า และอาม่าดิฉันซื้อ ซึ่งตอนหลังหม่าม้าบอกว่าไม่ได้ซื้อ แต่พระเอกหล่อจริงๆนะ

นี่ยิ่งทำให้เจ๊แก รุ่งแบบรุ่งจริงจัง แถมแกยังบริหารเก่งด้วย

คือตั้งราคาหนังโป๊ให้เท่ากันหมด และนับสต๊อคก่อนขาย และมีคนคุมสต๊อคจริงจัง

และที่สำคัญ มีกลยุทธปกครองลูกน้องได้เริ่ดมาก

สังเกตุได้ วันไหนยอดทะลุเป้า เจ๊แกมีโบนัส เลี้ยงเบียร์ลูกน้องด้วยจ้ะ นั่นคือ ขายดี

แต่ถ้าขายโคตรดี คือ เลี้ยงหมูกระทะหน้าบ้าน

ซึ่งมีคำมั่นสัญญาของเจ๊คือ ใครโดนจับจากการขาย เจ๊เคลียร์ให้

โดย เกณฑ์การรับคนของเจ๊คือ ขอคนสักลายเยอะ ยิ่งถ้าเคยติดคุกมาก่อน ยิ่งดี

อ่านถึงตรงนี้ จะยิ่งงง ว่าแล้วลูกน้องจะฟังเจ๊รึ เจ๊ที่ดูหงิมๆน่ะนะ

แต่เจ๊บอกว่า เอาคนสักลาย หรือ ติดคุกก่อนสิดี มันชินของผิดกฎหมาย และที่สำคัญ มันไม่ออกง่ายๆหรอก เพราะมันหางานสุจริตยาก

แต่ทว่า สิ่งที่เจ๊หมวยทำไปทุกอย่าง ถึงจะทำถูกทฤษฎีการขาย การบริหาร แต่มันคือข้อ ง คือ ผิดทุกข้อ ผิดกฎหมายทุกข้อ

การเอาหนังโป๊ขึ้นจอ และเปิดเสียงดังสนั่นก็เริ่มเฟด

แต่ว่าการขายยังมีอยู่ สังเกตุได้ว่า เจ๊แกก็เปลี่ยนการขาย จากการโชว์หนังตัวอย่างให้น้ำเดินแล้วซื้อกลับไปต่อที่บ้าน

แกใช้วิธีป่าล้อมเมือง คือ เพิ่มช่องทางในการขาย

ยิ่งนานวัน ก็เริ่มจาก 1 ร้าน ไปงอกมา 1 แผง รอบๆ จนกลายเป็นทุกหัวถนน กลยุทธเหมือนเซเว่นไม่มีผิด คือ มีคนไปเปิดแข่งนะ แต่สุดท้าย เจ๊แกอาศัยที่เป็นเจ้าใหญ่ ลดราคาจนฝ่อตายไป

แถมวิสัยทัศน์เจ๊ยังเริ่ดมาก เพราะถามว่า เจ๊ทำไปเปิดหลายแผง เพราะตอนที่ถาม หนังโป๊ทุกแผงในคลองถมเป็นของแกหมด

คุ้มค่าลูกน้องหรือ เพราะเห็นว่าบางวันก็ไม่มีลูกค้า และซีดีก็เริ่มไม่ฮิตเหมือนก่อน

เจ๊แกตอบว่า การเปิดแผง ก็เหมือนเราโฆษณาว่ามีขายนะ  เพราะคนเรามันเงี่ยนอยู่แล้ว (ขออภัย ที่หยาบคาย แต่เจ๊ตอบอย่างนั้นจริง) ยังไงก็ต้องซื้อ

โห นี่มันทฤษฎีเดียวกับ ชาร์ล ชูลส์ ผู้ก่อตั้งสตาร์บัคร์ ที่เปิดหลายสาขาเพื่อเป็นการโฆษณาในตัว ปรบมือ

เมื่อเวลาผ่านไป ดิฉันสังเกตุได้ว่า เจ๊หมวย และลูกสมุน มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่ 1 อย่าง คือ

วิ่ง-เร็ว-มาก แบบเป็นญาติยูเซน โบลท์แทน ที่พีคคือ ท่าวิ่งแม่ง ศอกตั้งฉากได้มาตรฐานด้วยเหอะ

เห็นครั้งแรก สงสัยเลยว่า เจ๊แกเป็นนักวิ่งมาก่อนป่ะวะ แม่งวิ่งเร็วมาก

มีอยู่วันหนึ่ง จำได้แม่น ว่าเป็นวันที่เจ๊หมวยแก ก็ปิดแผงวิ่งหนีตำรวจตามปกติ แต่ติดที่ว่าวันนี้ สน.ได้เปลี่ยนผู้กำกับ และต้องการจะโชว์ผลงานจับเจ๊หมวย

เลยวางแผน ล้อมจับเจ๊หมวยกันอย่างฮือฮามาก เพราะเจ๊หมวยหนีอย่างหัวซุกหัวซุน ตำรวจก็ยังไม่หยุด

นอกเรื่อง ปกติที่เจ๊หมวยแกรอด ก็ด้วยความที่เจ๊แกเร็วด้วยส่วนนึง และน้ำมันหล่อลื่น(เงิน)แกดีมากด้วยส่วนนึง

สุดท้าย เจ๊แกโดนจับจนได้ โดนล็อคมือ ซิวไป

หลังจากนั้น เจ๊หมวยก็หายไปนานเลย ทั้งร้านทั้งแผง

ลูกน้องชายฉกรรจ์ของเจ๊หมวยก็แตกกระสานซ่านเซ็น

ผ่านไปหลายเดือน ดิฉันเห็นเจ๊หมวยกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ เจ๊เริ่มอาชีพเดิมอีกครั้ง เริ่มตั้งแผง แต่ไม่มีทีวี และเครื่องเสียงดังกระเส่าเหมือนเดิม มีแผงที่วางเรียบ ลูกน้องหน้าโหดทั้งหลายก็เริ่มกลับมา แต่คราวนี้ ทุกคนแต่งตัวดีขึ้น ไม่มียีนส์ขาด ไม่มีเสื้อหลุดลุ่ย มีแต่ใส่เสื้อกล้ามโชว์กล้าม เนียบและมีสไตล์มากขึ้น

อีดิฉันก็สนใจว่าแกจะขายอย่างไร เปิดมา แกชูจุดขายว่า

‘’เปลี่ยนเมียได้ทุกวัน ไม่ต้องง้อ ไม่ต้องเบิร์น’’

พร้อมกับลูกน้อง สมทบว่า

“ไม่เสียตังค์จีบ ไม่เสียเวลาลากคร้าบ’’

และสุดท้าย จุดขายคือ

“โหลดหนังโป๊ ระวังไวรัสนะ ดูแผ่นชัดๆ ไม่เสียค่าซ่อมคอมพ์)

ก็ไม่รู้ว่าเจ๊แกคิดเอง หรือมีทีมการตลาด แต่ว่ามันโดนจริงๆ ค่ะ  ลูกค้าเริ่มกลับมา แต่ครั้งนี้ไม่โจ๋งครึ่ม เป็นการขายเงียบๆ สุภาพๆ ค่อยพูดค่อยจา เนิบ ค่อยๆขาย ค่อยๆเก็บตังค์ คนขายยิ้มน่ารักกันทุกคน ส่วนคนซื้อ เท่าที่สังเกต ก็ยิ้มอายๆกันใหญ่

แต่หลังจากที่มีการโหลดหนังโป๊กันได้ เจ๊แกก็หายไป ลูกน้องที่เคยขายหนังโป๊กับแก ก็ยังไม่ไปไหน ยังอยู่แถวคลองถม เป็นลูกน้องแผงอื่นบ้าง รับจ้างเข็นของบ้าง

ที่เห็นเยอะคือเป็นลูกน้องแผงขายของเล่นเด็กเล็ก ซึ่งถ้าคุณจะไปซื้อให้ลูกให้หลานไม่ต้องกลัวนะ ถึงแม้ว่าบางคนจะลายสักเยอะจนมีที่หน้า เพราะเขาอยากทำอาชีพสุจริตเหมือนกัน และที่สำคัญ พวกเขาสุภาพมากผิดหน้าตา

ไปละ บาย